Communicatie met heel jonge kinderen vindt niet plaats met en door woorden. Het gaat niet om de gesproken taal.
Immers, het brein van je kind is nog niet zodanig volgroeid en ontwikkelt dat het een flinke woordenschat en woordbegrip heeft ontwikkeld. Communicatie vindt plaats op een veel dieper niveau.
Toch kan je ervaren dat je kind, ongeacht welke woorden je gebruikt, je begrijpt. Dat klopt. En dat heeft te maken met het feit dat communicatie met jonge kinderen tot 4 jaar voornamelijk werkt en plaatsvindt via ZIJN.
Je kind, of het kind, voelt jouw energie.
Elk kind voelt de energie die jij uitstraalt. Altijd. Er zijn geen uitzonderingen.
Als je je daarvan bewust bent, dan is het dus jouw taak als ouder, en volwassene, om heel bewust te zijn van welke energie je in contact met het kind uitstraalt.
Wat dien je uit te stralen?
- Jij bent welkom
- Ik heet je welkom
- Jij mag er helemaal zijn
- Ik vind het heel fijn dat jij er bent
- Ik vind het heel fijn dat jij bij mij bent
Stel dat je dat niet doet of hebt gedaan, wat dan?
Dan kan het zijn dat als het kind volwassen is, het hetzelfde kan meemaken als ik zelf heb ervaren. Ik was aanwezig tijdens een workshop. De leraar was een rustige, kalme doch innerlijk iets onzekere man. Al jaren gaf hij les en hij vondt het misschien nog wel moeilijk om zijn kwetsbaarheid te tonen, alleen dat weerhield hem er niet van om het te laten zien. Heel mooi om te ervaren.
De oefening
We mochten een oefening doen. Je loopt door de ruimte met mensen, die je dus niet kent, en je stopt zodra hij het zegt, en je staat dan vlakbij iemand. Je gaat tegenover diegene staan. Toeval bestaat niet dus je komt altijd de juiste persoon tegenover je tegen zei een stem in mijn gedachten. En per toeval kwam ik tegenover de leraar te staan. Slik, heb ik weer.
We dienden allebei tegelijk uit te spreken en te uiten met onze energie, de volgende woorden:
Nou die kwam binnen.
Ik werd weer het kleine meisje
Zo onverwachts werd ik een klein meisje, tranen over mijn wangen. Het kleine meisje die zo naar deze energie en woorden had verlangd haar hele leven tot nu. En terwijl ik dit typ, komen weer diezelfde gevoelens omhoog. Die drie simpele woorden raakten mij heel diep van binnen. Iets in mijn binnenste werd geraakt en geroerd.
En er kwamen gevoelens omhoog die er nog nooit waren geweest en mochten zijn.
Het moment leek uren te duren. Ik was alleen met hem in die grote zaal, ten midden van al die andere mensen, alleen ik zag alleen hem. Dat soort scènes uit, veelal romantische, films. Waarin je opgaat in de persoon tegenover je. En we waren ook verbonden. Liefdevol.
Prachtige ervaring toch?
Jazeker, alleen je gunt het je kind toch dat het zich zo gewenst en welkom voelt door en bij diens ouders? Het klopt toch ergens niet dat ik dit meemaakte terwijl ik de 40 al was gepasseerd? Dat is niet oké. Niet erg, alleen wat een gemis en verlangen. Wetende dat als je je verlangens, behoeften en emoties niet oplost, de onverwerkte verlangens, behoeften en emoties jouw gedrag bepalen.
Ik veranderde door deze ervaring
Inderdaad, door deze ene ervaring die slechts enkele luttele minuten duurde, veranderde ik als mens. Later heb ik hier met mijn partner nog meer in geoefend, om de laatste resten onverwerkte emoties en gevoelens op te lossen. Want het deed me pijn in mijn lijf, die niet vervulde verlangens en behoeften en mijn gedrag.
Waarom is het zo van belang om uit te stralen naar je kind dat je kind welkom is?
Omdat ze niet kunnen verwoorden wat het met hen doet, alleen voelen ze het wel degelijk. En het verandert hun persoonlijkheid en dus gedrag. En het is belangrijk om een verbinding, connectie met je kind te hebben met liefde als basis.
Verschil in communicatie als moeder en als vader?
Moeders hebben inderdaad een andere verbinding, connectie met hun kind dan de vader. Omdat de (meeste) moeders verbonden zijn met hun kind in het hier en nu. De vaders gaan namelijk meestal, zeker in de eerste weken en maanden naar het werk en laat kind bij moeders achter. Begrijp me niet verkeerd, daar is niets mis mee. En ik weet het, dit is geen vaste regel meer tegenwoordig.
Moeder zorgt voor de kinderen is al zo oud
Dit gaat immers al zo sinds de tijd van de jagers en verzamelaars. Dus het zit genetisch al in ons, dit complete pakket van gedrag. Je ziet alleen wel de laatste jaren dat hier een kentering in komt. En dat steeds meer vaders ook een dag vrij nemen om te zorgen voor het kind. Daarnaast zijn er de laatste tijd zijn ook steeds meer vaders, alleenstaand of samen, die de gehele zorg dragen voor het kind.
De zorgtaken zijn niet meer standaard enkel die van de moeder
Dus er zijn veranderingen gaande. En als ik eerlijk ben, maakt het in principe niet uit wie de zorg op zich neemt. Ik ken genoeg mensen die afwijken van de (nog) “standaard” gezinsrelaties, die heel veel houden van het kind. Het gaat niet om houden van je kind.
Het gaat om jouw uitstraling naar het kind welke aangeeft: “ik ben blij dat je, zoals je nu bent, bij mij bent”
Dat is waar de communicatie met een jong kind over dient te gaan. Als je zegt: ik hou van je en je bent ergens toch nog boos op het kind omdat het een uur geleden niet naar je luisterde, dan kloppen je woorden niet met wat je energie aangeeft. En dat voelt elk kind! Dat vergeten mensen heel erg vaak. Dan ontstaat er wantrouwen op den duur. En de overtuiging: “je zegt het wel alleen je meent er niets van voor mijn gevoel”.
Kortom het gaat niet om geslacht, het gaat om de relatie
Vrouwen hebben de neiging om toe te staan dat hun kind hen opvoeden. En mannen hebben meer de neiging om het kind te stimuleren hun impulsieve gevoel te volgen. We kunnen allemaal leren een gezonde en heilzame relatie op te bouwen met het kind. Het enige wat daarvoor vereist is op zijn minst, is dat je aanwezig bent.
Kinderen hebben een ouder nodig
Zoals als je samen bent met het kind, en het kind gaat op zichzelf spelen. Je kunt je als ouder buitengesloten voelen. Alleen het kind durft zelfstandig te spelen omdat jij aanwezig bent en de veiligheid biedt die het kind nodig heeft om dat te kunnen en durven doen. Een kind heeft dus een verbinding met een ouder nodig om te kunnen overleven en leven. Ze dienen zich veilig genoeg te voelen om te gaan ontdekken, spelen, ervaren.
Door uit te stralen dat je kind welkom is, bied je de basis veiligheid die het kind nodig heeft.
Hulp nodig? Neem gerust contact met mij op.
