Steeds meer mensen zoeken verklaringen buiten zichzelf.

Zwarte magie.
Entiteiten.
Negatieve energie.
Aanvallen van buitenaf.

En soms ervaren mensen daadwerkelijk iets wat intens, zwaar, ontregelend, beheersend of overheersend voelt.

Maar wat ik in de praktijk vaak zie,
is dat mensen te snel volledig naar een externe verklaring grijpen.

Daardoor raakt de aandacht weg van wat er óók intern gebeurt.

Want wanneer iemand voortdurend angst voelt, zichzelf verliest, grenzen mist, spanning vasthoudt, slecht gereguleerd is, uit balans is of volledig gefocust raakt op “iets buiten zichzelf”, ontstaat er vaak nóg meer onrust.

Het systeem verzwakt daardoor steeds verder.
En juist wanneer iemand zwakker, instabieler of meer ontregeld raakt, worden invloeden van buitenaf vaak ook makkelijker toegelaten of sterker ervaren.

Het zenuwstelsel raakt overbelast.
Het lichaam gespannen.
De waarneming vernauwt.

En juist dan kan iemand steeds meer gaan zoeken naar bevestiging van angst.

Dat betekent niet dat iemands ervaring “niet echt” is.
Er kan wel degelijk sprake zijn van zwarte magie, negatieve beïnvloeding of andere belastende invloeden van buitenaf.

Alleen ontstaat er vaak een probleem wanneer iemand uitsluitend buiten zichzelf blijft zoeken naar verklaringen en oplossingen.

Want hoe verder iemand verwijderd raakt van zichzelf,
hoe moeilijker het vaak wordt om helder waar te nemen, stevig te blijven en onderscheid te maken tussen angst, spanning, projectie en wat er werkelijk speelt.

In feite verlies je dan juist de wedstrijd tegen datgene wat invloed op je probeert te krijgen.
Niet omdat iets van buitenaf automatisch sterker is,
maar omdat jij jezelf onderweg steeds verder kwijtraakt.

Daarom werk ik niet vanuit sensatie, angst of uitsluitend verklaringen zoeken buiten iemand zelf.

Ik werk vanuit dat wat er op dat moment werkelijk aanwezig is.

Want wanneer iemand last ervaart van negatieve beïnvloeding, ontregeling of belastende energie, is het eerst belangrijk dat diegene zelf weer sterker, stabieler en helderder wordt.

Pas wanneer iemand meer verbonden raakt met zichzelf, beter gereguleerd is en steviger in zijn eigen energie staat, ontstaat er vaak ook meer vermogen om te verwijderen of los te laten wat niet van hem of haar is.

Juist dit wordt in mijn optiek echter vaak overgeslagen door zogenaamde experts.
De volledige focus gaat dan naar “de aanval”, “de entiteit” of “de zwarte magie”, terwijl degene die hulp zoekt ondertussen steeds zwakker, angstiger en afhankelijker wordt.

In mijn jarenlange ervaring zie ik juist dat herstel begint bij het versterken van de persoon zelf.
Want hoe sterker iemand terugkeert in zichzelf,
hoe minder ruimte er vaak overblijft voor datgene wat niet bij hem of haar hoort.

En ja, het werken met belastende invloeden van buitenaf en het versterken van de persoon zelf kunnen prima samengaan — mits iemand daadwerkelijk de kennis, ervaring en kunde heeft om beide zorgvuldig te begeleiden.

Daarom kijk ik niet alleen naar mogelijke invloeden van buitenaf, maar ook naar de staat van de persoon zelf.
Want hoe langer iemand volledig in angst, fixatie en ontregeling blijft leven, hoe verder iemand vaak verwijderd raakt van stabiliteit, helderheid en eigen kracht.

Gezien de drukte in mijn praktijk, waarin veel mensen terechtkomen die al bij meerdere hulpverleners zijn geweest zonder werkelijk verder te komen, zie ik echter dat die combinatie lang niet altijd aanwezig is.

Niet alles draait om wat er buiten jou gebeurt.
De belangrijkste vraag is vaak:

Wat gebeurt er ondertussen ín jou?

Kun je nog helder waarnemen?
Blijf je verbonden met jezelf?
Kun je voelen wat van jou is en wat niet?
Kun je grenzen aangeven?
Kun je jezelf reguleren?
Of raak je steeds verder verwijderd van rust, realiteit en eigen kracht?

Hoe meer iemand zichzelf kwijtraakt,
hoe kwetsbaarder iemand vaak wordt voor angst, projectie en ontregeling.

Daarom begint herstel niet met méér angst.
Maar juist met terugkeren naar jezelf.

Rust.
Helderheid.
Bewustzijn.
Aanwezig blijven.

Want hoe sterker iemand verbonden blijft met zichzelf,
hoe minder iemand wordt meegesleept door alles wat van buitenaf op hem af lijkt te komen — en soms ook daadwerkelijk komt.

Kom dichterbij je ware zelf.