Boosheid. Verdriet. Angst. Schuldgevoel. Schaamte. Onrust. Blijdschap. Teleurstelling.

We hebben allemaal emoties.

Toch hebben veel mensen nooit werkelijk geleerd hoe ze met hun emoties om kunnen gaan.

We leren functioneren.
Doorgaan.
Ons aanpassen.
Rekening houden met anderen.
Problemen oplossen.
Verstandig nadenken.

Maar wat doe je wanneer je ineens iets heel sterk voelt?

En misschien nog belangrijker:

Weet je eigenlijk wat je voelt en waarom?

Oktober staat bij mij daarom volledig in het teken van emoties.

Niet omdat emoties zo snel mogelijk moeten verdwijnen.

Juist omdat ze ons veel kunnen vertellen.

Een emotie komt niet zomaar uit het niets

Soms is heel duidelijk waarom je iets voelt.

Er gebeurt iets verdrietigs en je bent verdrietig. Iemand gaat over je grens en je wordt boos. Er ontstaat een bedreigende situatie en je voelt angst.

Maar zo eenvoudig is het lang niet altijd.

Je kunt ineens ontzettend boos worden om iets kleins.

Je kunt verdriet voelen terwijl je niet begrijpt waarom.

Je kunt onrust ervaren terwijl er ogenschijnlijk niets aan de hand is.

Of iemand zegt één zin tegen je en je reactie is veel heftiger dan je zelf had verwacht.

Dan vind ik het interessant om verder te kijken dan alleen:

“Hoe krijg ik dit gevoel weg?”

Ik wil weten:

Waarom raakt dit jou?

Soms gaat het helemaal niet alleen over wat er nú gebeurt

Een gebeurtenis in het heden kan iets aanraken wat je al veel langer met je meedraagt.

Misschien heb je als kind geleerd om stil te zijn wanneer je boos was.

Misschien was er weinig ruimte voor verdriet.

Misschien leerde je dat je vooral rekening moest houden met anderen.

Misschien voelde het onveilig om nee te zeggen.

Misschien moest je sterk zijn.

Of misschien heb je jarenlang gedacht dat iets je niet zoveel deed, totdat een situatie, relatie, therapie of innerlijk werk ineens iets openbreekt.

Dan kunnen gevoelens die lange tijd weinig ruimte hebben gekregen alsnog naar boven komen.

En dat kan behoorlijk overweldigend zijn.

Voelen betekent niet dat je grenzeloos moet worden

Dit vind ik een belangrijk onderscheid.

Er wordt veel gesproken over je gevoel toelaten.

Maar wat gebeurt er wanneer je eindelijk gaat voelen wat je jarenlang hebt onderdrukt, terwijl je nooit goed hebt geleerd om grenzen te stellen?

Dan kan een emotie je volledig meenemen.

Je blijft bijvoorbeeld in een gesprek terwijl je eigenlijk moet stoppen.

Je blijft uitleg geven.

Je voelt je verantwoordelijk voor de reactie van de ander.

Je blijft contact houden terwijl je merkt dat het je geen goed doet.

Of je gaat juist steeds verder graven in jezelf terwijl je lichaam aangeeft dat het genoeg is.

Voelen vraagt óók om grenzen.

Soms heb je niet nóg meer verdieping nodig.

Soms heb je nodig dat je stopt.
Afstand neemt.
Niet direct reageert.
Eerst bij jezelf blijft.

En onderzoekt:

Wat heb ík nu nodig?

En soms ga je juist denken in plaats van voelen

Ook dat zie ik veel.

Er gebeurt iets en je hoofd gaat onmiddellijk aan het werk.

Waarom zei diegene dat?
Wat bedoelde hij daarmee?
Had ik anders moeten reageren?
Wat als dit gebeurt?
Wat moet ik nu doen?

Je analyseert.
Je probeert te begrijpen.
Je voert gesprekken opnieuw in je hoofd.
Je zoekt naar een oplossing.

En ondertussen kan er onder al dat denken een gevoel zitten waar je nauwelijks bij stilstaat.

Daarom kunnen piekeren en emoties nauw met elkaar samenhangen.

De vraag is soms niet alleen:

“Hoe krijg ik mijn hoofd stil?”

Maar ook:

“Wat voel ik eigenlijk?”

Waarom komt het vaak omhoog wanneer het stil wordt?

Overdag kun je ontzettend veel wegdrukken zonder dat je het bewust doorhebt.

Je werkt.
Je zorgt.
Je praat met mensen.
Je kijkt op je telefoon.
Je regelt wat geregeld moet worden.

En dan ga je naar bed.

De afleiding verdwijnt.

En ineens begint je hoofd te malen of merk je hoeveel spanning, verdriet, boosheid of onrust er eigenlijk zit.

Dat betekent niet automatisch dat er iets mis met je is.

Het kan ook betekenen dat er eindelijk ruimte ontstaat voor iets waar overdag nauwelijks ruimte voor was.

Ik kijk verder dan alleen de emotie

In mijn werk kijk ik niet alleen naar wat iemand voelt.

Ik kijk ook naar mogelijke oorzaken en verbanden.

• Wat gebeurt er in je leven?
• Welke relaties spelen een rol?
• Welke ervaringen draag je mee?
• Welke patronen blijven terugkomen?
• Waar ga je over je eigen grenzen?
• Wat gebeurt er in je lichaam?
• Wat denk je?
• Wat doe je vervolgens?

En waar relevant binnen mijn werkwijze kijk ik ook naar het energetische niveau.

Ik werk daarbij op verschillende niveaus, omdat een klacht, emotie of patroon naar mijn ervaring niet altijd vanuit één invalshoek te begrijpen is.

Mijn helderziende, helderwetende en heldervoelende waarnemingen kunnen onderdeel zijn van mijn werk. Ook het waarnemen van energieën en entiteiten behoort tot mijn praktijk.

Maar het doel is niet dat jij voor ieder gevoel afhankelijk wordt van iemand die jou vertelt wat er aan de hand is.

Integendeel.

Zelfstandigheid en zelfredzaamheid vind ik belangrijk

Ik wil dat mensen zichzelf steeds beter leren begrijpen.

Dat je leert herkennen:

Dit gebeurt er met mij.
Hier reageer ik op.
Dit is mijn grens.
Dit patroon ken ik.
Dit gevoel vraagt mijn aandacht.
En hier kan ik zelf iets mee.

Niet iedere emotie hoeft opgelost te worden.

Niet iedere emotie hoeft weg.

En niet iedere emotie betekent dat je onmiddellijk iets moet doen.

Soms is de eerste stap simpelweg:

herkennen wat er gebeurt.

In oktober gaan we emoties onderzoeken

De hele maand besteed ik vanuit verschillende invalshoeken aandacht aan emoties.

Onder andere aan: boosheid, verdriet, angst, schuldgevoel en schaamte, maar ook aan onderdrukte emoties, oude pijn, triggers, relaties, grenzen, piekeren, lichamelijke reacties, emoties van anderen, energetische waarneming en de vraag waarom sommige gevoelens steeds opnieuw terugkomen.

Via mijn website en sociale kanalen deel ik hierover video's, artikelen, visual explainers, reminders en praktische informatie.

Niet met als doel dat je aan het einde van oktober nooit meer een moeilijke emotie ervaart.

Wel met als doel dat je misschien iets eerder kunt denken:

Wacht eens even. Wat gebeurt hier eigenlijk met mij?

Mijn aanbod in oktober

Ook binnen mijn aanbod krijgt het thema Emoties deze maand een plek.

Je kunt deze maand op verschillende manieren met dit thema aan de slag. Je kunt luisteren en vragen stellen, werken met de healings of daadwerkelijk leren hoe je uit je hoofd komt en opnieuw verbinding maakt met je gevoel en jezelf.

Kies de vorm die bij jou past.

En ik ben benieuwd naar jou

Misschien weet je heel goed wat je voelt.

Misschien voel je juist ontzettend veel.

Of misschien ben je iemand die meestal zegt:

“Ik weet eigenlijk niet wat ik voel.”

Ook dat is interessant.

Want emoties hoeven niet je vijand te zijn.

Ze kunnen informatie bevatten over wat je raakt, waar je behoefte ligt, waar een grens wordt overschreden en wat aandacht vraagt.

Daarom wil ik je deze maand één vraag meegeven: