Wanneer mensen last ervaren van entiteiten, negatieve energie, demonen of andere vormen van beïnvloeding, is het logisch dat zij antwoorden zoeken.

Ik begrijp dat.

Wanneer iets je bang maakt, ontregelt of invloed lijkt te hebben op je leven, wil je begrijpen wat er gebeurt.

Maar in de praktijk zie ik soms iets opvallends ontstaan.

Mensen raken zo gefocust op de entiteiten, dat zij langzaam zichzelf uit het oog verliezen.

Alles draait nog maar om wat er buiten hen gebeurt.

Iedere gedachte wordt onderzocht.

Iedere emotie wordt gekoppeld aan een mogelijke invloed.

Iedere waarneming wordt geanalyseerd.

Iedere droom wordt uitgeplozen.

Iedere tegenslag wordt bekeken vanuit negatieve energie.

Iedere lichamelijke sensatie krijgt een spirituele verklaring.

En steeds vaker draait alles om de vraag:

“Wat betekent dit?”

in plaats van:

“Wat gebeurt er eigenlijk met mij?”

Op een bepaald moment zijn mensen niet meer bezig met leven.

Ze zijn bezig met interpreteren.

Dat is precies het moment waarop ik alert word.

Want hoe meer iemand uitsluitend bezig is met entiteiten, hoe minder aandacht er vaak overblijft voor de eigen binnenwereld.

En hoe minder aandacht er naar de eigen binnenwereld gaat, hoe zwakker iemand vaak wordt.

Terwijl juist kracht, bewustzijn, helderheid en verbinding met jezelf nodig zijn om stevig te blijven staan.

Daardoor ontstaat soms precies het tegenovergestelde van wat iemand probeert te bereiken.

Men zoekt bescherming.

Maar wordt steeds afhankelijker.

Men zoekt antwoorden.

Maar raakt steeds verder verwijderd van zichzelf.

Men zoekt kracht.

Maar wordt juist zwakker.

Dat betekent niet dat entiteiten niet bestaan.

Dat betekent ook niet dat negatieve beïnvloeding onmogelijk is.

Maar wanneer het hele leven gaat draaien om wat er van buitenaf gebeurt, ontstaat er vaak iets anders.

Angst neemt toe.

Afhankelijkheid neemt toe.

Onrust neemt toe.

En de verbinding met jezelf wordt vaak juist zwakker.

Dat is precies waarom ik mensen altijd terugbreng naar zichzelf.

Niet omdat ik ontken wat zij ervaren.

Maar omdat ik zie dat herstel daar begint.

Bij jezelf.

Bij bewustwording.

Bij rust.

Bij regulatie.

Bij het leren voelen wat er werkelijk in jou gebeurt.

Want uiteindelijk is jouw eigen bewustzijn belangrijker dan welke entiteit dan ook.

Wanneer jij jezelf verliest, verlies je vaak het belangrijkste instrument dat je hebt:

Je eigen waarneming.

Je eigen kracht.

Je eigen helderheid.

Daarom stel ik regelmatig een eenvoudige vraag:

Ben je nog bezig met je eigen leven?

Of ben je vooral bezig met de entiteiten?

Dat verschil bepaalt vaak meer dan mensen beseffen.

Kom dichterbij je ware zelf.

Linda Krohne