Veel mensen weten dat er iets moet veranderen.

Ze voelen het.

Ze zien het.

Ze merken het.

Ergens diep van binnen weten zij dat de situatie zoals die nu is, niet eindeloos door kan gaan.

Toch gebeurt er vaak niets.

Niet omdat mensen niet weten wat er speelt.

Maar omdat zij wachten.

Wachten tot het vanzelf verandert.

Tot de partner verandert.

Tot de relatie verbetert.

Tot de kinderen anders reageren.

Tot het werk leuker wordt.

Tot de spanning verdwijnt.

Tot de omstandigheden gunstiger worden.

Tot het leven vanzelf een andere richting kiest.

Dat is begrijpelijk.

Want verandering kan spannend zijn.

Verandering vraagt keuzes.

Verandering vraagt verantwoordelijkheid.

Verandering vraagt soms dat je eerlijk kijkt naar wat er werkelijk speelt.

En precies daarom blijven veel mensen wachten.

Niet bewust.

Maar omdat wachten veiliger voelt dan bewegen.

Want verandering heeft soms gevolgen.

Niet alleen praktische gevolgen.

Maar ook relationele gevolgen.

Wanneer jij verandert, verandert vaak ook de dynamiek met de mensen om je heen.

Soms ontstaat er meer rust.

Soms meer vrijheid.

Maar soms ontstaat er eerst iets anders.

Confrontatie.

Onbegrip.

Weerstand.

Teleurstelling.

Of zelfs conflict.

Niet omdat verandering verkeerd is.

Maar omdat systemen gewend raken aan hoe dingen waren.

Wanneer jij jarenlang ja hebt gezegd en ineens nee zegt, reageren mensen daarop.

Wanneer jij stopt met dragen, merken anderen dat.

Wanneer jij duidelijker wordt, ontstaat er soms spanning.

En precies daar lopen veel mensen vast.

Niet omdat zij de verandering niet willen.

Maar omdat zij bang zijn voor de reactie van anderen.

Daardoor blijven zij wachten.

Niet op de juiste tijd.

Maar op een moment waarop verandering geen gevolgen meer heeft.

Alleen bestaat dat moment meestal niet.

Want iedere keuze heeft gevolgen.

Ook de keuze om niets te veranderen.

Het bijzondere is dat wachten vaak voelt alsof je niets doet.

Maar ook wachten is een keuze.

Een keuze om de situatie te laten zoals zij is.

Een keuze om vandaag niet te veranderen.

Een keuze om te hopen dat morgen iets brengt wat vandaag niet gebeurt.

Soms gebeurt dat ook.

Maar vaak niet.

Want veel situaties veranderen niet vanzelf.

Niet omdat het leven tegen je is.

Maar omdat sommige veranderingen vragen om jouw deelname.

Jouw keuze.

Jouw grens.

Jouw eerlijkheid.

Jouw verantwoordelijkheid.

Dat betekent niet dat je alles moet controleren.

Niet dat je alles moet oplossen.

Niet dat je het leven moet forceren.

Maar wel dat je eerlijk mag kijken naar jouw aandeel.

Want zolang je wacht op verandering buiten jezelf, blijft jouw leven afhankelijk van omstandigheden waar je vaak weinig invloed op hebt.

Misschien is de werkelijke vraag daarom niet:

“Kan ik veranderen zonder conflict?”

Maar:

“Ben ik bereid om trouw te blijven aan mezelf wanneer verandering spanning met zich meebrengt?”

Want veel mensen zijn niet bang voor verandering.

Ze zijn bang voor de confrontatie die soms op verandering volgt.

Ze zijn bang voor de gevolgen van die verandering.

En toch zie ik keer op keer dat juist daar vaak een nieuwe vrijheid ontstaat.

Niet wanneer iedereen het ermee eens is.

Maar wanneer iemand zichzelf niet langer verlaat om de vrede te bewaren.

Dan verschuift de vraag van:

“Wanneer verandert dit?”

naar:

“Wat wil ik hiermee doen?”

En precies daar begint vaak werkelijke beweging.

Niet wanneer de wereld verandert.

Maar wanneer jij verandert.

Misschien is dat ook de reden waarom sommige mensen jarenlang blijven wachten.

Omdat hopen makkelijker voelt dan kiezen.

Maar echte verandering ontstaat zelden vanzelf.

Zij ontstaat vaak op het moment dat iemand besluit niet langer te wachten.

Kom dichterbij je ware zelf.

Linda Krohne

Heb je vragen of wil je een afspraak, neem dan contact op. App vrijblijvend naar 0031 628311033 of mail naar linda@spirituele-coaching.nl